Etkileşimi ön plana çıkaran, birbirinden öğrenmeye olanak sağlayan ve yetkinlikler geliştirmeyi teşvik eden öğrenme ortamlarını nasıl tasarlayabiliriz?

Giriş

Türkiye’de eğitimin temel sorunlarından biri öğrenme alanlarının etkileşime açık, öğrencilerin ve öğretmenlerin birbirinden öğrenmelerini kolaylaştıran bir yapıda olmamasıdır. Bu sebeple eğitim tek taraflı bir iletişim ile sınırlı kalmakta, bu da öğrenme eyleminin etkinliğini düşürmektedir. Aynı zamanda ezberci olarak nitelendirilen eğitim sistemi bilgiyi öğrencilere ezberletme refleksiyle ilerlemekte, yetkinlikler geliştirme konusuna odaklanmamaktadır. 

Türkiye’de nitelikli eğitimin sağlanması konusundaki engeller düşünüldüğünde göze çarpan temel alanlardan bir tanesi öğrenme alanlarına ilişkin sorunlardır. Bu çalışma; öğrenme ortamlarını sadece okullardaki donanım, ekipman ya da araç gereçler olarak tanımlamamakta, aynı zamanda etkileşimi ön plana çıkaran yenilikçi herhangi bir ortamı da kapsamaktadır.

Detaylı bilgiye Kaynaklar bölümündeki raporlardan ulaşabilirsiniz.

 

Öğrencilerin 21. yüzyıl becerileri geliştirmesi sürecinde teknoloji kullanımı kritik bir yer tutmaktadır.